خیلی وقته چیزی ننوشتم اینجا! دلم براش تنگ شده!
اهل توئیتر نیستم، ولی بچههای جای جدیدی که کار میکنم خیلی اهلشن و دیدم من خیلی بیخبرم انگار برای همین رفتم یه سر زدم و شروع کردم به فالو کردن و نگاه کردن.. دیدم اصلا احساس امنیت نمیکنم بخوام چیزی بنویسم اونجا و یاد وبلاگم افتادم که چقدر حس آرامش دارم برای نوشتنش!
اغلب حساس تنهایی میکنم
احساس اینکه خسته ام از قوی بودن
گاهی دلم میخواهد بنشنیم و تکیه بدهم، نفس عمیق بکشم.. کسی لیوان خنک آبی به من بدهد.. و بگوید خسته نباشی.. بیا بشین یکم حرف بزنیم.. حرف بزنم و بگوید که: من میفهممت.. خسته نباشی.. ادامه بده من پشتت هستم..قرار ما ماه بعد همینجا
فعلا قرار به مدارا هست.. ولی نه مدل قبل.. این بار حرفم رو میزنم ولی مدارا میکنم.
تا کجا باید ادامه داد؟ تا کجا درسته؟ تا کجا میشه فهمید این یه رابطه مخرب احمقانه است یا یه زندگی که به خاطر عشق داری ادامش میدی؟ تا کجا ....
بهم گفتن چاکرای گلوت مشکل داره باید حرف بزنی، گفتم با کی حرف بزنم؟ میشه بنویسم تو وبلاگم؟ گفتن اون ۳۰درصد کمک میکنه ولی باید حرف بزنی.. با گلدونات حرف بزن! منم خندم گرفته بود و خودم رو تصور میکردم که دارم با گلدونام حرف میزنم! ولی حالا میخوام یه پرنده بگیرم، حس میکنم کمک میکنه...
بگذریم...
این روزا ذهنم درگیر چیه؟
درگیر خودشناسی. اینکه نقاط ضعفم رو تقویت کنم. نقاط ضعفم چیه؟
مشکلات ارتباطاتی و جدی نگرفتن،ساده گذشتن از مسائل مهم، مشکل بروز احساسات، خشم فروخفته که گاها میزنه بیرون و این عصبانیت باید کنترل شه.
حالا باید چی کار کرد؟
۱.باید یه کاغد بزرگ بگیرم و وسطش بنویسم "من چه کسی هستم؟" و هرچی به ذهنم میاد بنویسم.
۲.کتاب ها و دوره های https://royalmind.ir.
۳.کتاب ۵زبان عشق.
۴.کتاب ماورای طبیعی شدن و مراقبه هاش.
نمیدونم فیلم کنستانتین رو دیدید یا نه ولی گویا واقعا در دنیای کنستانتین و دکتر استرنج داریم زندگی میکنیم!!!
+ ماجراهایی داریم این روزا...
++ خیلی امید دارم به روندی که داریم پیش میریم.. ان شاالله همینجوری خوب پیش بره و آخرش همه چی خوب باشه.
